A NEW VISION IS NEEDED A new vision is needed in the world – a new vision which will be as scientific as possible and as religious as possible. That I call revolution. The world is waiting for that revolution, the world is hungry for that revolution – where religion and science can disappear into each other, where East and West can become one for the first time, where the materialist and the spiritualist are no more enemies but are holding hands in deep friendship. Because that is what is happening in life itself: matter is holding hands with spirit. The materialist need not be against the spiritualist, nor need the spiritualist be against the materialist. That is stupid. And that stupidity has lasted really too long and man has suffered too much.

REBELLION AND REVOLUTION Remember, Kabir is a rebel. And I make a great distinction between a rebel and a revolutionary. A revolutionary is not much of a revolutionary. A revolutionary is against something, he is an extremist. The orthodox, the conventional, the traditional, is the rightist; the revolutionary is the leftist — but they are part of the same game. Just like the right hand and the left hand belong to the same man, the rightist and the leftist belong to the same mind. I have heard about a great Russian saint, his name was Avvakum. Avvakum believed that an individual should cross himself not with three fingers (symbolizing the trinity) but by two (symbolizing d e dual nature of Christ, that Christ is man and God both). He is thought to be a great revolutionary. Now what kind of nonsense is this? WHAT DIFFERENCE DOES IT MAKE? Whether you cross yourself with three fingers or two fingers, what difference does it make? But Avvakum is thought to be a great revolutionary saint. And the people must have thought so — because he was crucified, he was killed. Those who murdered him were stupid people and Avvakum doesn’t seem to be much of an intelligent man either; He was so adamant about this that to the very end he dutifully, defiantly, crossed himself with two fingers as he was engulfed in flames at the stake in 1682 — courtesy of the church. He crossed himself with two fingers in the flames, to defy.

REBELLION IS AN UP-DIMENSION Rebellion is an up dimension; it is neither right nor left. It is a totally new kind of energy, moving upwards; it has a different vision of life. Kabir believes in the up dimension. What is up? The past is down, the old is down, the familiar is down. The unfamiliar, the unknown, the mysterious, is up. Be up. Never belong to the dimension of the down. That’s where people are. Christians and Hindus and Mohammedans and Jainas and Buddhists, they go on living just as if crawling on the earth. They don’t fly. Religion gives you wings to go into the infinite. Listening to the sutras of Kabir, remember it. He will be very very shocking, he will shatter your mind. Out of his compassion he will destroy, he will create a kind of emptiness in you — because only in that emptiness God is: God as godliness. Only in that emptiness is meditation, and only in that emptiness do you start seeing for the first time. THEORY IS A BEAUTIFUL WORD. IT MEANS: I SEE Nicholas of Cusa has pointed out that the word for God ‘Deus’ comes from ’theory’. ‘Theory’ is a beautiful word from which ’theory’ comes. ‘Theory’ has become very ugly, but ’theory’ is beautiful — it simply means ‘I see.’ Religion gives you eyes, it is simply a clarity. Remember, clarity does not give you explanations — but it makes you able to live, it makes you able to love. Clarity does not give you meanings but it gives you significance. Again, they are different things. A meaning is a mind thing, a significance is a life experience — it is existential. I have heard, Albert Einstein used to say ‘Religion without science is blind, and science without religion is lame.’ With a little change, I would like to agree — but that little change has much to say. Einstein says ‘Religion without science is blind.’ That is not right. Rather, ‘Religion without science is lame, and science without religion is blind’ — because religion gives eyes. It gives insight into reality, it gives insight within and without. Yes, it is true — without science religion is lame, it cannot walk.

THE EAST IS LAME AND THE WEST IS BLIND You can see it in the East, the East is lame — actually lame. And the West is blind, actually blind. Science gives energy, power, speed, technology, but it does not give you insight into what to do with it. It gives you insight only into matter, but not insight into your own being. So the insight into matter goes on becoming greater and greater technology, and you don’t know what to do with it. And when technology is there you have to do something with it. Science gives power without giving you wisdom, that is the danger. And religion gives you wisdom without giving you power, that is the danger. In the East, people have eyes but no power to do anything. The future will have a new kind of synthesis happening: science and religion meeting and merging into each other. Then man will not be lame and man will not be blind. Kabir’s approach will give you many glimpses of the future, what kind of religion is possible. It may shock you many times, it may be disturbing to you many times. But remember, all growth is painful — and with Kabir you can grow immensely. KABIR IS NOT INTERESTED IN GIVING YOU ANDWERS Kabir is not interested in giving you any answers — because he knows perfectly well there is no answer. The game of question and answers is just a game — not that Kabir was not answering his disciples’ questions; he was answering, but answering playfully. That quality you have to remember. He is not a serious man; no wise man can ever be serious. Seriousness is part of ignorance, seriousness is a shadow of the ego. The wise is always non-serious. There can be no serious answers to questions, not at least with Kabir — because he does not believe that there is any meaning in life, and he does not believe that you have to stand aloof from life to observe and to find the meaning. He believes in participation. He does not want you to become a spectator, a speculator, a philosopher. He says: Jump into life! Become part of it, throb with it. And then you will know — although you will never be able to transfer your knowledge through words to anybody else. Truth is not transferable. But you will become truth and you will be a light in this dark night of life and you will become a path into this jungle of life. Many will have insights in your presence, you will be a catalytic agent, but you will not be able to give ready-made answers.

NO SERIOUS ANSWERS CAN BE THERE TO QUESTIONS ABOUT THE MEANING OF LIFE

There can be no serious answers to questions about the meaning of life, for to ask about life is to stand back from life and pretend one is not it. And from there you have taken a false step from the very beginning. And the first step wrong, and all your steps will be wrong. Questions at best are a form of play and may be enjoyed as such. And there are no right answers, only light ones. Let me repeat it: And there are no right answers, only light ones, given and taken lightly by those who know that they play.

That is the game between a master and a disciple. Whatsoever Kabir is saying has not been written — it is addressed to his disciples. This is a spontaneous outpouring of his heart. He was a singer, he was a poet: somebody would ask something and he would sing a song spontaneously. And nobody has ever sung such songs.

THE ENLIGHTENED MAN IS NO OTHER THAN THE FOOL

The enlightened man is not other than the fool. Remember, while moving in the company of Kabir, that the enlightened man is not other than the fool. What makes a man enlightened is the realization that he is as a fool. ‘My mind is that of a fool’ says Lao Tzu. Kabir will agree perfectly, totally. ‘How empty it is’ says Lao Tzu ‘ — as empty as the mind of a fool.’ Emptiness takes nothing seriously, raises no one thing up over another. Worship ping nothing, it celebrates all.

Kabir is a celebrant. He celebrates all — all colors of life, the whole rainbow of it. What he is going to say to you is not philosophy but pure poetry. It is not religion but a hand beckoning, a door half opened, a mirror wiped clean. It is a way back home, a way back to nature. 

Het Goddelijke bevindt zich In Ons

Osho heeft het in dit boek ‘The Revolution’ over de mysticus Kabir.
Kabir wijst er telkens op, dat het goddelijke niet is in waar wij het denken te vinden, namelijk in de heilige boeken of in beelden.
Nee, het goddelijk zit in ons en is vlak bij ons. Kabir zegt zo treffend: ik heb geschreeuwd tegen de houten en ivoren beelden: ze kunnen niets zeggen. Ik heb de heilige boeken geheel doorgenomen en ik vind niets dan woorden, ik heb in de heilige wateren gezwommen en het is alleen maar water.
Zoek je God? Nou kijk dan naar je eigen schouder, het goddelijke zit vlak naast je, het zit schouder aan schouder met jou.

The Revolution is verkrijgbaar bij de Boekhandel of via internet.

Review van The Revolution

Toen ik hoorde, dat het boek The Revolution opnieuw was uitgebracht, heb ik het meteen besteld.
Ik houd er namelijk heel veel van hoe Osho over de mysticus Kabir spreekt. Kabir is geen intellectueel, geen theoloog.
Nee, Kabir is een eenvoudige handwerksman, een wever.
Hij is arm en toch een diep religieus mens.
Dat is bijzonder, want Osho laat ons keer op keer inzien dat het religieuze bewustzijn bij mensen pas ontstaat als ze compleet genoeg hebben van wat welvaart en uiterlijke rijkdom te bieden heeft. 
Alles hebben ze geprobeerd voor geld te kopen en het heeft hen niet gelukkiger gemaakt.
Pas dan komt de vraag op: zou er iets meer zijn, zou er iets zijn dat diepere voldoening
geeft…?.
Kabir behoort tot geen enkele godsdienst.
Hij is een echte vierder van het leven.
En hij spreekt puur uit eigen ervaring over het goddelijke. Kabirs woorden zijn vol vuur. Daarom zijn het ook geen gewone woorden die je snel leest en je niet zoveel doen…
nee, Kabirs woorden zetten je in vuur en vlam.
Ze zetten je aan om meer en meer van zijn ervaringen uitgedrukt in woorden tot je te laten komen. 

The Revolution

Dat vuur dat uit Kabirs woorden spreekt is gebruikt om het opnieuw uitgegeven boek vorm te geven. En wat is dit een mooie uitvoering geworden, een lust voor het oog! Er is het kleurenspel van een brandend oranje lucht….zo’n lucht als waarvan we op het moment, dus in de winter ’s ochtends wanneer de zon opkomt en ’s avonds wanneer zij ondergaat, ook weer zo intens kunnen genieten.
Ook zien we op de cover van dit boek The Revolution een vuur branden en we zien in dezelfde kleur Osho afgebeeld terwijl hij de STOP-meditatie leidt.
Die STOP-meditatie gaf in 1989 weer een extra dimensie aan de lezingen. Het intens toewerken naar een climax en dan vol vuur uitroepen: OSHO…..! Daarbij liet Osho zijn
handen krachtig schudden en verleidde hij ons met het spel van zijn ogen tot meer totaliteit en tot dieper en dieper gaan. 
Een zucht van genieten ging er door de groep met wie ik elk weekend tweemaal de lezingen van Osho met de afsluitende STOP-meditatie meemaakte, in die tijd. 
Dat waren nog eens ervaringen die een frisse wind door het meditatiecentrum stuurden en die ons diep innerlijk reinigden.
Die zelfde frisheid kun je halen uit de woorden van Kabir in dit boek The Revolution. 
Hij wijst er telkens op, dat het goddelijke niet is in waar wij het denken te vinden, namelijk in de heilige boeken of in beelden….nee, het goddelijk zit in ons en is vlak bij ons.
Kabir zegt zo treffend: ik heb geschreeuwd tegen de houten en ivoren beelden: ze kunnen niets zeggen. Ik heb de heilige boeken geheel doorgenomen en ik vind niets dan woorden….
ik heb in de heilige wateren gezwommen en het is alleen maar water.
Zoek je God….? Nou kijk dan naar je eigen schouder, het goddelijke zit vlak naast je, het zit schouder aan schouder met jou.
Dit is zo aantrekkelijk in Kabirs woorden; hij spreekt uit eigen ervaring.
Je maakt zijn eigen zoektocht mee. Ook hij zocht het goddelijke buiten zichzelf, op afstand.
En toen kwam hij er achter dat je het in jezelf moet zoeken en vlak bij jezelf.
Dat je niet ver moet gaan, maar dat je in de diepte moet gaan. 
Osho werkt dit als volgt uit: “Voor het goddelijke moet je graven in jezelf en in dat wat vlak rondom je is. Het goddelijke is in je partner, in je vriend, ook in je vijand.
Het goddelijke is in de bomen, in de vogels die zingen, in spelende kinderen.”

Aan de manier waarop Kabir spreekt, merk je, dat hij geen gewoon mens meer is, zegt Osho. Hij heeft een ontwikkeling van mens tot Buddha doorgemaakt. En dat is geen evolutie, maar een revolutie.
Het is in feite DE REVOLUTIE die in mensen kan plaats vinden….want het is de enige revolutie die telt: de verlichte staat van zijn. 
Ik zat zo eens over het woord revolutie te mijmeren….ahum, ahum….dit mijmeren dus helemaal in de sfeer van de jaarwisseling en ik kwam er op, dat ik in de afgelopen tijd ook weer iets heb mogen proeven van de revoluties die Osho hier voor ons in de wereld heeft gebracht en dat was dit. In korte tijd hebben twee sannyasins die ik ken hun lichaam verlaten. Het zijn Ushapa (betekenis: vuur)en Akash (betekenis: hemel, lucht).

Uitvaart Celebration

Tweemaal was er dus een celebration in de zaal van een nabijgelegen crematorium om goodbye te zeggen tegen deze twee Osho-lovers.
Er waren rode en zwarte mensen op die vieringen. Zo noem ik ze maar even: de rode mensen zijn de Osho-lovers en de zwarte mensen zijn de andere vrienden van Ushapa en Akash.
Maar het was een viering van alle mensen die van Ushapa en Akash hielden. We zongen Osho-songs: Home is where the heart is……A heart of the sun is always rising,
always present, everywhere….en: There is so much magnificence near the Ocean en Om Namo Narayanaya.
Er stonden foto’s van Osho en Osho’s stem klonk door de ruimte toen een fragment van een lezing werd afgespeeld. 
En het was tweemaal zo’n vredig en mooi gebeuren….en vooral: het was niet droevig.
Tweemaal had ik het gevoel volledig vervuld en bijna extatisch te zijn. En ook tweemaal stelde ik voor mezelf vast: dit is echt een revolutie. Dit heeft Osho aan ons gegeven.
En deze ervaringen kunnen ons uiteindelijk brengen naar die ene grote Revolutie, volgens Osho: DE REVOLUTIE: de Verlichting. 
Zo afscheid nemen waarbij je alle respect en liefde geeft aan hen ‘die een andere deur doorgaan’, zoals Osho dat uitdrukt en je kunt dit vieren, maakt het een diep warm gevoel in je los.
Natuurlijk mis je de mensen en blijf je ze missen, maar ze zijn er ook nog: in de mooie luchten, in het gezang van de vogels, in spelende kinderen.
Ze zitten, zoals Kabir zegt, schouder aan schouder met ons.

Kabir’s Lied

“Ik ken de klank van de extatische fluit” zegt Kabir “maar ik weet niet wiens fluit dat is. 
Er brandt een lamp en er is geen lont en geen olie te vinden. Er bloeit een waterplant en er is geen sprake van wortels in de bodem. Als er een bloem open gaat,
openen zich daarna vanzelf veel meer bloemen…..”
Osho legt deze woorden van Kabir als volgt uit: er zijn klanken, er is het goddelijke geluid van het bestaan. Wat doet het er toe, wie de klanken voortbrengt.
Dit opdelen van muziek en wie de muziek maakt is het typische spel van de mind, namelijk: opdelen. Het is niet nodig om de bron van de muziek op te sporen. 
Wat Kabir zegt, is: ik ervaar grote extase en die is er gewoon, ze komt niet ergens speciaal vandaan. Ik ben zo dronken van het goddelijke, ik hoef niet te weten waar het vandaan komt. Als je eenmaal open bent voor het eeuwige, dan zie je ook eeuwig licht. En dit licht heeft geen olie en lont nodig, dit licht schijnt onafgebroken.
En zo ontdek je ook bloemen die geen wortels in de aarde hebben, de ene bloem na de andere. Kabir gebruikt deze beelden om het paradoxale van de werkelijkheid weer te geven. Het is geen kwestie van logica. In diepste wezen is alles absurd, zegt Osho. En dat is goed, want logica heeft geen mysterie in zich. Alleen het onlogische kan mooi zijn en vol schittering.
Een ding meer geeft Kabir hier aan. Het openen van bloemen is een proces dat vanzelf gaat. De eerste bloem kan moeizaam zijn. Maar dan komen de andere vanzelf. Zo is het ook met de eerste ervaring van eeuwigheid, de eerste zegening. Deze eerste ervaring is misschien moeilijk omdat je die niet toestaat. Maar als je dat eenmaal wel doet, dan opent zich niet een bloem, maar de ene na de andere. Je hele wezen wordt vervuld van de geur van duizenden bloemen.
Ik kan je alleen maar aanraden om deze extase met Kabir te delen, je door het vuur van zijn woorden te laten raken. Het is verrassend om vast te stellen hoe mooi eenvoud is.